رازهای زنبور عسل    Apice melifera         

 

متن از elmiran1.blogfa.com   در ادامه مطلب دنبال کنید

ادامه نوشته

حیوانات به چه زبانی حرف می‌زنند؟

حیوانات به چه زبانی حرف می‌زنند؟

نزدیک به ۵۰ سال پیش و دقیقا در سال ۱۹۵۹، پیتر کارلسون، بیوشیمیست آلمانی به همراه مارتین لوتچر، حشره‌شناس سوئیسی پایه‌گذار کلمه‌ای به نام «فرمون» شدند که به معنی هورمون‌های جابه‌جا شونده است. آنها این کلمه را چنین معرفی کردند: «فرمون ترکیبی شامل مولکول‌های پیچیده است که از برخی موجودات زنده ترشح می‌شود و دیگر موجودات همان‌گونه قادر به دریافت آن هستند. این مولکول‌ها سبب بروز عکس‌العمل‌های خاص، تغییرات رفتاری یا اصلاحات بیولوژیکی در خود موجود یا اطرافیان آن می‌شود.» ...
در همان سال آدلف بوتو ناندت، بیوشیمیست آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۳۹ به دلیل فعالیت روی هورمون‌های جنسی، برای اولین بار موفق به نگهداری و تحلیل و تجزیه شیمیایی فرمون حیوانی شد. این فرمون که بومبیکول نام داشت، توسط کرم ابریشم ماده برای جذب جنس نر به خود ترشح می‌شد. محقق نامبرده از ۵۰۰ هزار کرم ابریشم ماده استفاده کرد تا نهایتا توانست ۱۲ میلی‌گرم فرمون تهیه و روی آن تحقیق کند.
گرچه فتوگرافی شیمیایی فرمون به ۵۰ سال پیش بازمی‌گردد اما ایده زبان ترشحی که شامل ترکیبات شیمیایی نامریی است که برای رد و بدل کردن اطلاعات و ارتباط با هم در یک گونه حیوانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، سابقه‌ای طولانی‌تر دارد.
ژان هنری فابر، حشره‌شناس فرانسوی در سال ۱۸۷۰ پس از مطالعه روی پروانه‌ها اعلام کرد پروانه‌ها بیش از آنکه ببینند، بو می‌کنند. او این موضوع را زمانی دریافت که بسیاری از پروانه‌های نر پروانه‌های ماده قابل مشاهده را نادیده می‌گرفتند و به سوی پروانه‌های پنهان شده در گل‌ها می‌رفتند.
داروین نیز در کتاب «روابط فرزندی انسان و انتخاب از روی جنس» به این موضوع اشاره می‌کند که ورای نشانه‌های دیدنی و شنیدنی، علایم شیمیایی بویایی می‌تواند به نرها و ماده‌ها این امکان را بدهد که به هم نزدیک یا از هم دور شوند.
امروز محققان موفق به شناسایی فرمون‌های بسیاری شده‌اند. باکتری‌ها، حیوانات، ماهی‌ها، پستانداران و حشرات همگی از خود فرمون‌هایی ترشح می‌کنند که این فرمون‌ها در برخی جانوران یکسان است. مثلا فرمون جنسی فیل آسیایی که مولکولی کوچک است، توسط ۱۴۰ گونه از پروانه‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و حتی جالب است بدانید برخی از درختان که از سوی حیوانات مورد هجوم قرار می‌گیرند با ارسال سیگنال‌های شیمیایی به درختان اطراف از آنان می‌خواهند با ترشح مولکول‌های ناخوشایند حیوانات را دور کنند. همان‌طور که می‌بینید فرمون‌ها تنها آوازهای عاشقانه نیستند. آنها می‌توانند هشداری برای فرار (در بین بیشه‌ها)، بی‌تحرک شدن (در خوک‌های ماده)، مکیدن شیر (در بچه خرگوش‌ها)، ساختن خانه (موریانه‌ها) و علایم راهنما گذاشتن (در مورچه‌ها) باشند.
فرمون‌ها می‌توانند از سوی موجودات هم‌گون از طریق پوست یا بینی حس شوند اما اکثرا فرارند. حشرات با شاخک‌هایشان و پستانداران با بینی و به وسیله ارگانی خاص موسوم به «ومرونزل» حس می‌شوند. محققان گمان می‌کنند این ارگان‌ در بدن انسان غیرفعال است و پیامی به مغز ارسال نمی‌کند.
نکته مهم آن است که نباید فرمون‌ها را با بوی بدن اشتباه گرفت. بوی بدن در هر فردی متفاوت بوده و از ترکیبات گوناگونی ساخته شده است، در حالی که فرمون‌ها در گونه‌های یکسان مشابه است. محققان هم اکنون در حال پژوهش روی فرمون‌های انسانی‌اند. تاکنون هیچ نوع فرمونی در انسان شناسایی نشده است، گرچه برخی نشانه‌ها حاکی از وجود آنها هستند.

منبع : فیگارو 

مترجم : سمیه مقصودعلی

آیا می‌دانید چرا گوشت گاو و گوسفند قرمز است؟

 آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا گوشت گاو و گوسفند قرمز است؟ لطفا نگویید چون درون آن خون وجود دارد زیرا در این صورت شک می‌کنیم که مگر مرغ و خروس و ماهی خون ندارند! برخلاف آنچه عموم مردم گمان می‌کنند دلیل قرمزی برخی گوشت‌ها رنگ‌دانه‌های قرمز خون یا همان هموگلوبین‌ها  نیستند بلکه مولکول دیگری به نام میوگلوبین در این میان نقش بازی می‌کند...
برای تولید انرژی و سوزاندن چربی‌ها لازم است خون اکسیژن لازم را به ماهیچه‌ها برساند. در بدن پستانداران پروتئینی به نام میوگلوبین وجود دارد. اکسیژن توسط هموگلوبین به میوگلوبین می‌رسد و در واقع این پروتئین نقش واسطه را بین خون و فیبرهای ماهیچه‌ای بازی می‌کند.
از آنجایی که میوگلوبین خود حاوی اتم آهن است و آهن قرمز رنگ است به فبیر ماهیچه‌ای رنگ قرمز می‌دهد. سوالی که هم‌اکنون ذهن اکثر دانشمندان را به خود جلب کرده این است که چرا میوگلوبین‌ها به‌عنوان واسطه در این میان وجود دارند؟ و چرا اکسیژن به‌طور مستقیم از هموگلوبین درون ماهیچه‌ها آزاد نمی‌شود.
محققان برای درک این موضوع که نبود میوگلوبین به بافت ماهیچه‌ای صدمه می‌رساند یا خیر با کمک علم ژنتیک تولید این پروتئین را در موش‌های آزمایشگاهی متوقف کردند اما بررسی‌ها نشان داد این موش‌ها همچنان فعالیت‌ها فیزیکی و حیاتی خود را مانند موش‌های دیگر انجام می‌دادند. هنوز این موضوع کاملا ناشناخته است که چرا میوگلوبین وجود دارد و وظیفه آن واقعا چیست؟
تنها دلیلی که فعلا ذهن دانشمندان را به خود جلب کرده این است که وقتی هموگلوبین اکسیژن را آزاد می‌کند و به میوگلوبین می‌‌سپارد، میوگلوبین مقداری از آن را ذخیره کرده و باقی را به بافت ماهیچه‌ای می‌دهد. به گفته دانشمندان شاید وقتی فعالیت ماهیچه‌ها زیاد می‌شود و اکسیژن کافی به آنها نمی‌رسد، میوگلوبین‌ها اکسیژن ذخیره شده را برای کمک به ماهیچه‌ها آزاد می‌کنند.
● چرا برخی گوشت‌ها قرمز و برخی صورتی‌ترند؟
گفتیم تمامی پستانداران میوگلوبین‌ دارند. پس ممکن است این سوال در ذهن‌تان پیش آید که چرا گوشت گاو قرمزتر و گوشت گوسفند صورتی‌تر است. جالب است بدانید میزان میوگلوبین موجود در گوشت گاو ۴/۰ درصد و گوشت گوسفند کمتر است. در واقع میزان میوگلوبین‌ها در ماهیچه‌ به میزان تحرک یک ماهیچه‌ بستگی دارد. به همین دلیل است که گوشت برخی پرندگان مثل اردک یا پرندگان مهاجر تیره‌تر از گوشت مرغ است.
نوع تغذیه حیوان نیز بسیار مهم است. گوساله‌هایی که هنوز شیر مادر می‌خورند گوشت صورتی‌تری دارند و چون آهن بدن آنها کمتر است میزان میوگلوبین‌ کمتری هم در بدن‌شان ساخته می‌شود. گاوهایی که از علوفه تغذیه می‌کنند، چون آهن بدن‌شان بیشتر است رنگ گوشت‌شان هم قرمز‌تر است. سن حیوان‌ نیز در تیرگی گوشت آن دخیل است.
در هر ۱۰۰ گرم از گوشت گوساله یک ماهه ۱/۰گرم میوگلوبین وجود دارد. در هر ۱۰۰ گرم از گوشت گوساله ۱۲ ماهه ۳/۰ گرم و در گوشت گوساله ۲۴ ماهه ۷/۰ گرم میوگلوبین وجود دارد. جالب است بدانید که نحوه نگهداری حیوانات نیز روی رنگ گوشت‌شان تاثیر می‌گذارد. مثلا اگر گاو یا گوسفندی در شرایط استرس‌زا یا شرایط نامناسبی نگهداری شوند رنگ گوشت یا خیلی تیره‌ می‌شود یا خیلی رنگ‌ پریده. نکته آخر اینکه رنگ گوشت‌های فریز شده نیز تیره‌تر از گوشت‌تازه است!

منبع :

روزنامه سلامت